“Heb ik alles?” Wat een onzinvraag eigenlijk!
Vroegâh, als ik boodschappen ging doen (met of zonder lijstje), leek mijn missie te zijn om vooral zoveel mogelijk in te slaan. Hoe voller de kar, hoe meer ik het gevoel had dat het voor de komende week wel goed zat. De vraag die ik mezelf bij de kassa stelde was: “heb ik alles?”…
Vaak had ik niet eens het gevoel dat ik alles had, ook al puilde de kar al behoorlijk uit. Dus ging er nog wat extra in de kar, van de aanbiedingen bij de kassa’s bijvoorbeeld. Gewoon, kwam vast van pas, voor het geval dat, just in case…
Maar wat een onzinvraag eigenlijk! Hoezo “heb ik alles”? Wáárom zou ik alles moeten willen hebben? De vraag is: heb ik genoeg voor de komende week? En zelfs als ik wat vergeet, hoe erg is dat dan? Kom ik dan gelijk om van de honger? Loopt m’n leven in het honderd? Is de supermarkt dan dicht?
Ik ben mezelf een andere vraag gaan stellen: heb ik genoeg? Dat maakt het gelijk eenvoudiger om me aan m’n boodschappenlijstje te houden. Want daar staat op wat ik nodig heb, wat ik aan maaltijden gepland heb, en dat is gewoon genoeg. Heerlijk simpel!
En heel goed voor m’n portemonnee, ik heb tegenwoordig niet meer dan een mandje nodig. Dat scheelt weer sjouwen, en zonder Justin Case als extra bewoner in m’n voorraadkast hoef ik ook daar minder te proppen. Oh, en ik gooi ook nog eens minder eten weg…
Welke vraag speelt in jouw gedachten als je bij de kassa komt?
Image: Grant Cochrane / FreeDigitalPhotos.net
Meer lezen?
← Een vraag bij sentimentele spulletjes
Winnen of niet winnen, ik vind het een vraag →
Reacties (3)
-
Jaaah, same here: Heb ik alles?
-
Of: Ben ik niets vergeten?
-
Oh ja, die klinkt ook heel bekend!
En die gebruik ik soms nog wel, alleen niet meer vanuit die vage rare angst niet genoeg te hebben, dat dan afgekocht moest worden met impulsaankopen. Nu stel ik ‘m meer zoals de vraag bedoeld is: heb ik de dingen van m’n lijstje, heb ik genoeg voor nu?
-
